លើលោកនេះគ្មានបុគ្គលណាម្នាក់ មិនធ្លាប់ឆ្លងកាត់ភាពលំបាកនោះឡើយ គ្រាន់តែភាពលំបាកទាំងនោះមានលក្ខណៈខុសគ្នា និងមានទំហំខុសគ្នាប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើអ្នកគិតថា ការលំបាករបស់យើងមានទំហំធំធេង ឬយកខ្សែជីវិតយើងទៅប្រៀបធៀបជាមួយនឹង បុគ្គលដែលមានស្ថានភាពល្អប្រសើរជាង មានសំណាងជាង នោះយើងនិងយល់ថា ខ្សែជីវិតនិងកាន់តែគ្មានន័យ គ្មានតម្លៃ គ្មានខ្លឹមសារ ទើបជាហេតុធ្វើអោយយើងបាក់ទឹកចិត្ត បាត់បង់ម្ចាស់ការ ខ្លះភាពស្វាហាប់ មានវិប្បដិសារី ធ្វើអោយតូចចិត្តនឹងព្រេងវាសនា និងលែងមានកម្លាំងចិត្តបន្តរស់ទៅមុខក៏មាន។
ជាក់ស្តែង នៅក្នុងសង្គមខ្មែរបច្ចុប្បន្ន មានបុគ្គលមួយចំនួនរស់នៅក្នុងផ្ទះតូច មិនសូវសម្បូរលុយកាក់ចាយវយហ៊ឺហា បែរជាត្អូញត្អែរថាខ្លួនឯងលំបាកខ្លាំងណាស់។ ដោយសារតែគាត់ពុំបានក្រឡេកមើលជីវិតមនុស្សមួយចំនួនទៀត ដែលកំពុងតែស្ថិតក្នុងសភាពវេទនាជាងខ្លួននោះទេ ពោលគឺគ្មានអាហារហូបចុកគ្រប់គ្រាន់ គ្មានសម្លៀកបំពាក់ គ្មានកន្លែងស្នាក់នៅសមរម្យ ឈឺគ្មានលទ្ធភាពទៅជួបគ្រូពេទ្យពិភាក្សាជម្ងឺជាដើម។
បើទោះបីជា មិនសូវជាសម្បូរលុយកាក់ចាយ វាយហ៊ឺហា គ្មានសម្ភារៈទំនើបៗប្រើប្រាស់ គ្មានផ្ទះធំវីឡា ឬភូមិគ្រឹះរស់នៅ គ្មានអាហារឆ្ងាញ់ៗពិសារមិនទទួលបានការសិក្សាអប់រំខ្ពស់ សូមកុំត្អូញត្អែរថាពិបាកអី យើងពិបាកប៉ុណ្ណឺងមែនពិត តែនៅមានមនុស្សជាច្រើននាក់ទៀត ដែលពិបាកជាងយើង រាប់លានដងទៅទៀតនៅក្នុងពិភពលោកនេះ ។ មួយវិញទៀតមនុស្សម្នាក់តែងតែមានទុក្ខលំបាកផ្សេងៗគ្នា។
ពេលដែលយើងគិតថាខ្លួនឯងពិបាកខ្លាំង សួរខ្លួនឯងថា
ហេតុអ្វីបានជាលំបាកដូចនេះ?
តើត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីកែប្រែស្ថានភាពបែបនេះអោយទៅជាប្រសើរឡើងវិញ?
យើងត្រូវមានស្មារតី ខិតខំធ្វើការ ជម្នះឧបសគ្គ ផ្តល់តម្លៃនិងកម្លាំងចិត្ត អោយខ្លួនឯង និងពួតដៃគ្នា ជាមួយក្រុមគ្រួសារ ដើម្បីដោះខ្លួនចេញពីភាពទុក្ខលំបាកទាំងនេះបាន។
